гiсторыя Tag

2 лiстапада — вандроўка «Крыўя-Крывія-Крэва».

Ярылава_гара экскурсия_Беларусь

Эпілёг вандраваньня па абсягах крэўскіх…

Зазвычай выбіраючыся ў падарожжа, чалавек пестуе недзе ўсярэдзіне сэрца чаканьне Таемства. Бо на тое ён і даецца, новы, нязнаны шлях, каб стацца адкрыцьцём. На тое й злучаны мы з дарогай, што яна, бывае, нечакана выводзіць да тых самых таемстваў – да мясьцінак і адчуваньняў, якія поўняць цябе зусім новымі энэргіямі й спараджаюць новыя надзеі й парываньні.

І мы дабраліся-такі да спаконвечных каштоўнасьцяў, зьберажоных крэўскай зямлёй. Памацалі сьцены замку-крэпасьці, узышлі на валы гарадзішча, пастаялі на безыменнай гары блізу першага крэўскага селішча, у якую, нібыта, колісь правалілася наноў узьведзеная хрысьціянамі царква – заместа прадаўняга капішча.

READ MORE

“На моры-акіяне, на востраве Руяне…”

Сэмінар “Веснавы вянок”, праведзены школай этнасу “Дрэва Сонца”, улучаў у сваё кола й падрыхтоўку ды вывучэнне венэдскіх (балтаславянскіх) рун. А як толькі ўдзельнікі крануліся тэмы рунічнай пісьмовасьці, што паходзіць не са скандынаўскіх зямель, але карэніцца на Балтыцы й мае наўпростае дачыненьне да нашых прапродкаў – балтаў і славян, узьнікла натуральная патрэба дазнацца пра шлях рунікі сюды, у Край, дзе таксама археолагі адшуквалі старажытныя помнікі і рытуальныя прадметы з рунічнымі пазнакамі.

READ MORE

Поклiч Рагвалода

Жыве сабе чалавек, жыве. Бывае, і думаць ня думае, і памятаць ня зьбіраецца пра нешта далёкае й адчужанае, пра нешта зьніклае ў плыні нябыту. У турботах надзённасьці й згадка ў сэрца не заблудзіць пра тых, хто колісь тупаў вось па гэтых гасьцінцах, спраўляў балі й памінкі, набываў і страчваў — ладаваў долю. Што было, тое сплыло — формула гэтая, як абярожная мяжа: не заходзь, маўляў, у нязнаныя нетры, у сьляды не павяртайся…

READ MORE